Wat zijn aangeboren aandoeningen?

De meeste baby's komen gezond ter wereld. Maar een heel klein aantal kinderen worden geboren met een aangeboren aandoening. De meeste daarvan komen pas na de geboorte tot uiting. Soms al vrij snel, soms pas veel later. De pasgeboren baby lijkt gezond bij de geboorte, maar na een tijd wordt steeds duidelijker dat er iets grondig fout is. Vroegtijdige opsporing en behandeling kunnen gelukkig meestal veel leed voorkomen.

De meeste van deze ziekten zijn stofwisselingsziekten (metabole aandoeningen) of endocriene ziekten. Ze kunnen, op basis van de oorzaak, in 4 groepen worden ingedeeld:

  • Stoornissen in het metabolisme van bouwstenen van eiwitten (PKU, MSUD, MMA/PA, IVA, GA1)
  • Stoornissen in de vetzuurverbranding (MCADD, MADD)
  • Stoornissen in het herverbruik van de vitamine biotine (LMCD)
  • Hormonale stoornissen (CHT, CAH)

Ze veroorzaken doorgaans letsels die pas na de geboorte echt tot uiting komen, zoals hersenbeschadiging. Bij de geboorte lijkt de baby meestal kerngezond. Kenmerkend is dat de schade ernstiger wordt naarmate de tijd verstrijkt. Als deze aangeboren aandoeningenvroeg genoeg ontdekt worden, kunnen ze in de meeste gevallen ook op een vrij eenvoudige manier worden behandeld. Zo worden ernstige handicaps of verwikkelingen voorkomen.

Vanaf 01/01/2019 wordt mucoviscidose of taaislijmziekte aan de lijst op te sporen ziekten toegevoegd.

Het is mogelijk dat deze lijst in de toekomst verandert of wordt uitgebreid, bijvoorbeeld door wetenschappelijke inzichten of maatschappelijke noden. Maar dit kan alleen als de voordelen van die aanpassing of uitbreiding opwegen tegen de nadelen ervan. Bovendien moet die uitbreiding getoetst worden aan de Vlaamse regelgeving over bevolkingsonderzoek.

Het Bevolkingsonderzoek Aangeboren Aandoeningen spoort momenteel de volgende 12 aandoeningen op: